Lokaal voedsel bestseller in supermarkten VS

Supermarkten beginnen zich te realiseren dat maïs en tomaten die om de hoek zijn geproduceerd goed verkopen. Sommige onafhankelijke kleine tot middelgrote ketens verkopen al jaren lokale seizoensproducten, en dat breiden ze nu nog meer uit. Sommige Amerikaanse supermarktketens geven op bepaalde dagen parkeerruimte aan boeren voor een markt, andere hebben een boerenmarkt in de winkel zelf.
Bron: Biofoodonline.nl

Het honderd mijl dieet

Wanneer de gemiddelde Amerikaan aan tafel schuift, heeft ieder ingrediënt min- stens 1500 mijl vanaf de boerderij tot aan zijn bord gereisd. Dit verbreekt iedere band met de oorsprong van ons voedsel. Hoe zou het zijn om één jaar lokaal te eten? We trokken een cirkel van 100 mijl rondom ons huis in Vancouver, Canada. Het 100 mijl-dieet was geboren.

Ontmoet je buren.
Lokaal eten is sociaal. Studies tonen aan dat mensen die op boerenmarkten boodschappen doen, 10 keer meer gesprekken voeren dan vergelijkbare klanten van de supermarkt. Neem deel aan een gemeenschapstuin en u zult eindelijk de mensen ontmoeten die u op straat voorbij loopt. Sluit u aan bij het 100 mijl-genoot- schap; we zullen ons best doen om u in contact te brengen met de mensen die dezelfde dingen belangrijk vinden.

Kom in contact met de seizoenen.
Als je lokaal eet, dan volg je de seizoenen en hun specifieke producten. Dan weet je weer dat kersen de smaak van de zomer hebben, Zelfs in de winter, krijgt
troost -eten als pompoensoep of pannenkoeken pas betekenis – en is zoveel zin- voller dan smaakloze kersen die van de andere kant van de aardbol komen.

”Als je globaal denkt, moet je lokaal eten”

‘Denk globaal, eet lokaal,’ luidt de campagneslogan van Wervel – voluit Werkgroep voor een Rechtvaardige en Verantwoorde Landbouw, een beweging die al zeventien jaar opkomt voor de kleinschalige, familiale landbouw in Noord en Zuid. Globaal denken, okee. Maar waarom zouden we lokaal moeten eten? Katrien Van Oost van Wervel geeft een woordje uitleg.

Wat hebben ‘globaal denken’ en ‘lokaal eten’ met elkaar te maken?

Katrien: “Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als je globaal denkt – of het nu economisch, ecologisch, sociaal of cultureel is – dan kom je onvermijdelijk bij de vraag of we niet beter lokaal kunnen eten. Als je het ecologisch bekijkt: we hebben maar één planeet aarde, en door al het overbodige transport van grote hoeveelheden voedsel, waaronder veel dierenvoeding, zetten we die planeet zwaar onder druk: uitputting van grondstoffen, het klimaatprobleem,… Met onze nieuwe affiche, ‘De appel valt ver van de boom’, willen we de consument daarvan bewust maken: wat komt er op ons bord? Hoeveel kilometer heeft ons voedsel afgelegd?”

Zijn dat jullie ‘gewogen voedselkilometers’? Leg dat eens uit.

“Het gaat vooral om het ‘in overweging’ nemen van de kilometers die ons voedsel aflegt: weten wat je eet, en wat daarvan de gevolgen zijn. Je hoeft je bijvoorbeeld niet schuldig te voelen als je een kopje koffie drinkt: de hoeveelheid koffie die je daarvoor nodig hebt is miniem, en we moeten realistisch zijn: sommige producten kunnen we gewoon niet zelf telen, die moeten van de andere kant van de wereld komen. Voor die producten kan je als bewuste consument het ‘fair trade’-principe als leidraad nemen. Zo kan je, in plaats van ‘verse’ ananassen te kopen in de winkel, geïmporteerd uit een ver land, ook gedroogde ananas kopen in de wereldwinkel. Dat weegt minder, en ze zijn geproduceerd op een sociaal rechtvaardige manier. Ook daar gaat het ons om: ‘Wervel’ betekent Werkgroep voor een Rechtvaardige en Verantwoorde Landbouw. Sociaal rechtvaardig en ecologisch verantwoord, dat is allebei belangrijk.”

“Een gekend voorbeeld zijn de tomaten uit Almeria in Zuid-Spanje. Tomaten kunnen we in België niet het hele jaar door koud kweken: we hebben verwarmde serres nodig. Sommige milieumensen zeggen: dat is bezwarend voor ons milieu, dus we kunnen ze beter gewoon importeren uit een warm land. Alleen weet je dan niet altijd in welke sociaal onrechtvaardige omstandigheden ze zijn geproduceerd. Over de mistoestanden in Almeria is al veel geschreven: te lage lonen, ongezonde werkomstandigheden,…”
Bron: Indymedia.nl
Bron: www.wervel.be

Insecten eten

Insecten eten
De vraag is wat eetbare insecten in de toekomst kunnen betekenen. Bioloog José Manuel Piño doet al twintig jaar onderzoek naar eetbare insectenin Mexico aan het Instituto de Biologia van het unam. „Wereldwijd lijdt tweederde van de mensen in de Derde Wereld aan honger en ondervoeding.

Denk Globaal, Eet lokaal

Volgens een psycholoog in Amsterdam is het beste om globaal te denken en lokaal te eten.Denk globaal, eet lokaal, Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als je globaal denkt – of het nu economisch, ecologisch, sociaal of cultureel is – dan kom je onvermijdelijk bij de vraag of we niet beter lokaal kunnen eten.

Als je het ecologisch bekijkt: we hebben maar één planeet aarde, en door al het overbodige transport van grote hoeveelheden voedsel, waaronder veel dierenvoeding, zetten we die planeet zwaar onder druk: uitputting van grondstoffen, het klimaatprobleem,… Met de nieuwe affiche, ”De appel valt ver van de boom”, willen we  de consument daarvan bewust maken: wat komt er op ons bord? Hoeveel kilometer heeft ons voedsel afgelegd?

Het gaat daarbij vooral om het ”in overweging” nemen van de kilometers die ons voedsel aflegt: weten wat je eet, en wat daarvan de gevolgen zijn. Je hoeft je bijvoorbeeld niet schuldig te voelen als je een kopje koffie drinkt: de hoeveelheid koffie die je daarvoor nodig hebt is minien, en we moeten realistisch zijn: sommige producten kùnnen we gewoon niet zelf telen, die moeten van de andere kant van de wereld komen. Voor die producten kan je als bewuste consument het ”fair trade”-principe als leidraad nemen.

Korte keten, seizoensgebonden, lokaal geproduceerd, … dit zijn de sleutelwoorden voor criterium 6 van de FairTradeGemeentecampagne. Je kan daarvoor op zoek gaan naar een verkooppunt dat producten van lokale producenten rechtstreeks bij de consument brengt, zoals een voedselteam. Dan laat je je leiden, baken je je keuzes af. Maar dat is niet altijd gemakkelijk, want we leven in een land met tweeverdieners, en we hebben weinig tijd. Een andere optie is zoveel mogelijk plaatselijk kopen. Als je in je buurt iemand hebt die voedsel produceert, ga het dan daar halen. Geef toe: als je prei gaat kopen bij je lokale boer, en je hebt de week daarvoor nog door zijn veld gereden en gemerkt dat het naar pesticides stonk, dan ga je daar toch iets van zeggen. De voedselketen zo kort mogelijk maken zorgt voor een spontane ecologische controle. Het voedsel wordt vanzelf verser, onbesproeid, onbestraald, ongemodificeerd, gezonder, streekeigener en smakelijker.

 

Streekproducten: Het bio-voedsel voor yuppen

Duurzaam en lokaal geproduceerd voedsel is in de Verenigde Staten een miljardenbusiness. Nederland volgt nu met de supermarktketen Marqt in Amsterdam.

Patricia Agudelo betreedt de 6.000 vierkante meter grote Whole Foods op Columbus Circle in New York en stevent direct af op de versafdeling bij de ingang. Ze loopt langs de fruitstalletjes waar perfect gestapelde appels, sinaasappels en bananen door een uitgekiende belichting een onwaarschijnlijk verse indruk maken. ‘Deze supermarkt is als een Hof van Eden’, zegt Agudelo, terwijl ze een tros bakbananen in haar mandje legt. ‘Ik ken geen plek waar ze zoveel biologische producten verkopen als hier.’

Hoewel ze aan de andere kant van Central Park woont en haar lokale super een stuk goedkoper is, maakt Agudelo graag een omweg. ‘Voedsel van hoge kwaliteit is belangrijk. Je hebt geen idee hoeveel groeihormonen en bestrijdingsmiddelen ze tegenwoordig gebruiken. Wie gezond wil leven, heeft geen andere keuze.’

Buurtsuper

Wat in 1980 begon met een eenvoudige buurtsuper in Austin, Texas, is inmiddels uitgegroeid tot verreweg de grootste biologische supermarktketen ter wereld, met bijna driehonderd winkels en een jaaromzet van 6,5 miljard dollar. Richtte Whole Foods zich aanvankelijk op hippies en andere wereldverbeteraars, nu lijkt de klandizie in New York vooral te bestaan uit yuppen. ‘De reformwinkel bij mij om de hoek is klein en heeft een geringe doorstroming’, zegt Agudelo, die in de financiële wereld werkt. ‘Daardoor zijn de groenten niet echt vers. Bovendien voel ik me er niet thuis. Ik ben niet zo’n geitenwollensokkenfiguur.’

Het enorme potentieel van duurzaam en lokaal geproduceerd voedsel beperkt zich niet tot Whole Foods alleen. Concurrerende ketens als Trader Joe’s, waar het personeel de klanten in een fleurig Hawaï-shirt tegemoet treedt, behalen inmiddels omzetten van honderden miljoenen dollars. Ook het traditionele supermarktwezen ontkomt niet aan de trend.